Wrześniowe popołudnie przywitało zebranych piękną, słoneczną pogodą. Spotkanie rozpoczęli  gospodarze tego terenu – nadleśniczy, leśniczy leśnictwa Werchrata oraz edukatorka leśna, którzy opowiedzieli o miejscu spotkania: Roztoczu Wschodnim, Długim i Krągłym Goraju, umocnieniach linii Mołotowa oraz akcji „Las do góry nogami”. Następnie grupa wyruszyła z Długiego Goraju w kierunku Krągłego Goraju, czyli najwyższego wzniesienia Roztocza Wschodniego. Maszerując leśnymi ostępami, uczestnicy oglądali zróżnicowany drzewostan z potężnymi, wiekowymi bukami, pod którymi odnowiło się już naturalnie młode pokolenie drzew. Uczestnicy wycieczki ze zdziwieniem przyjęli informacje, że jeszcze w latach 40. XX. wieku nie było tu w ogóle lasu i z każego schronu można było ostrzeliwać czołgi, które zatrzymywały się na wykopanym w pobliży rowie przeciwczołgowym. Droga na sam szczyt Krągłego Goraju była też lekcją historii, trasa wiodła bowiem obok jednego ze schronów bojowych Linii Mołotowa wybudowanych przez Rosjan w 1940 i 1941 roku. Dzisiaj wspomniane schrony są nie tylko pamiątką przeszłości, ale i schronienie dla nietoperzy.

O zmierzchu grupa dotarła w okolice kolejnego schronu na Długim Goraju. Tam czekał już zaproszony specjalista – doświadczony nietoperzysta, Konrad Sachanowicz. Ekspert omówił gatunki nietoperzy bytujące w bunkrach, pokazał różne rodzaje budek dla nietoperzy, które RDOŚ w Rzeszowie rozwiesił obok schronów bojowych. Udzielił również instruktażu jak sprawdzać, czy budki są zasiedlone i jak prawidłowo powinno się je wywieszać. Chwilę później badacz rozstawił profesjonalne, niemal niewidoczne w półmroku sieci chiropterologiczne. Na początku najmłodsi uczestniczy próbowali wyjmować z sieci pluszowego nietoperza, którego podrzucał Pan Konrad.

Później, dzięki specjalnym detektorom ultradźwiękowym, można było posłuchać  sygnałów echolokacyjnych, jakie wysyłają nietoperze, które są niesłyszalne dla ucha ludzkiego. Nowoczesny sprzęt trafił do Nadleśnictwa dzięki funduszom z projektu „LIFE PODKOWIEC PLUS: powrót do lasu – ochrona siedlisk rozrodczych nietoperzy w ujęciu całościowym”. Dodatkowo uczestnicy mieli niebywałą okazję spojrzeć na las przez lornetkę termowizyjną, aby dostrzec w mroku „ciepłe” sylwetki latających nocnych łowców.

W końcu największa atrakcja. Wszyscy zobaczyli jak pracują nietoperzyści. W sieci odłowił się pierwszy nietoperz. Pan Konrad umiejętnie wyjął go z sieci, określił gatunek i płeć nietoperza, był to samiec gacka brunatnego, pokazał kluczowe cechy budowy nietoperza ważne przy oznaczaniu gatunków i wypuścił złowionego gacka w mroczną czeluść. Warto zaznaczyć, że nietoperze są zwierzętami chronionymi i odłowy mogą wykonywać tylko osoby posiadające specjalne zezwolenia dyrektorów RDOŚ.

Później w sieci wpadały już tylko mopki, nietoperze, które najliczniej zasiedlają schrony linii Mołotowa.

Opowieści Pana Konrada uświadomiły uczestnikom, że nietoperze to fascynujące i niezwykle pożyteczne stworzenia i odgrywają ważną rolę w ekosystemie leśnym i ważna jest ochrona ich siedlisk, również tych w miastach w osiedlowych blokach. W Polsce występuje ok. 28 gatunków nietoperzy i wszystkie jak wspomniano są objęte ochroną ścisłą.

Na zakończenie tego wyjątkowego wieczoru wszyscy otrzymali pamiątkowe, „nietoperzowe” upominki, ufundowane w ramach projektu „LIFE PODKOWIEC PLUS”.

Z kolei nasze Nadleśnictwo przekazało uczestnikom spotkania „Księgi rękoskrzydłych lasów i miast Polski” autorstwa Pana Konrada Sachanowicz. Mamy nadzieję, że podczas spotkania udało nam się dotknąć świata, który na co dzień jest dla nas niewidoczny.

Wszystkim uczestnikom serdecznie dziękujemy za wspólnie spędzony czas.